فهرست مطالب
مؤسسهٔ پژوهشی Epoch AI روز ۷ آبان ۱۴۰۵ (۲۹ اکتبر ۲۰۲۶) گزارشی منتشر کرد که نشان میدهد مدل هوش مصنوعی متنباز GLM 5.3 ساخت شرکت چینی Z.ai توانسته بدون کمک انسان، شش نسخهٔ اخیر مرورگر فایرفاکس را هک کند. جواب کوتاه این است: این مدل اصلاحیههای امنیتیای را که در کد فایرفاکس منتشر شده بود اما هنوز به دست کاربران نرسیده بود، خواند و از روی آنها حمله ساخت. هزینهٔ هر حمله، بعد از آماده شدن ابزارها، حدود ۱۰۰۰ دلار بود.
به این فاصلهٔ زمانی میان «منتشر شدن اصلاحیه» و «رسیدن آن به کاربر» در امنیت نرمافزار شکاف وصله (Patch Gap) میگویند. خطر این شکاف سالهاست شناخته شده است. تفاوت تازه این است که حالا یک مدل رایگان و در دسترس همه میتواند از آن سوءاستفاده کند؛ کاری که قبلاً به تخصص بالا و زمان زیاد نیاز داشت. موزیلا یک آسیبپذیری کلیدی این حمله را در فایرفاکس ۱۵۹ (منتشرشده در ۵ آبان، برابر ۲۷ اکتبر) بسته است. اگر از فایرفاکس استفاده میکنید، مهمترین کار همین حالا بهروزرسانی است.
خلاصهٔ خبر در چند خط
چه کسی: شش پژوهشگر Epoch AI، مؤسسهای که روند پیشرفت هوش مصنوعی را اندازه میگیرد.
با چه مدلی: GLM 5.3، مدل «وزن باز» شرکت Z.ai که ۲۳ مرداد ۱۴۰۵ (۱۴ اوت ۲۰۲۶) معرفی شد.
چه چیزی هک شد: هر شش نسخهٔ فایرفاکس که از ۱۷ سپتامبر تا ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شده بودند: 156.0، 156.0.1، 157.0، 157.0.1، 158.0 و 158.0.1.
نتیجهٔ حمله: یک صفحهٔ وب که فقط با باز شدن در فایرفاکس، یک فایل از کامپیوتر بازدیدکننده را میخواند و برای مهاجم میفرستاد؛ بدون هیچ کلیک دیگری.
زمان و هزینه: سقف ۴۸ ساعت برای هر نسخه، سریعترین تلاش ۱۲ ساعت، و حدود ۱۰۰۰ دلار هزینهٔ API برای هر نسخه.
کروم: همین روش روی گوگل کروم با وجود حدود ۱۰۰ هزار دلار هزینه، تا زمان انتشار گزارش جواب نداد.
واکنش موزیلا: انتشار هفتگی نسخهها، پنهان نگه داشتن برخی تستها و طرحی تازه برای اینکه اصلاحیههای لایههای مختلف امنیتی همزمان در معرض دید نباشند.
«شکاف وصله» چیست؟ به زبان ساده
وقتی برنامهنویسان یک حفرهٔ امنیتی را پیدا میکنند، کدی برای بستن آن مینویسند که به آن وصله یا پچ (Patch) میگویند. این وصله معمولاً همان لحظه به دست کاربران نمیرسد. نسخهٔ جدید باید چند روز آزمایش شود تا روی میلیونها کامپیوتر مختلف درست کار کند. بعد هم بسیاری از کاربران دیر بهروزرسانی میکنند.
در پروژههای متنباز مثل فایرفاکس، کد وصله اغلب زودتر از نسخهٔ نهایی در مخزن عمومی کد یا نسخههای آزمایشی (بتا و نایتلی) دیده میشود. مهاجمی که این تغییرات را بخواند، میتواند بفهمد حفره کجا بوده و به نسخهای حمله کند که هنوز روی کامپیوتر مردم نصب است. این بازه همان شکاف وصله است.
یک مثال ساده: فرض کنید شهرداری اعلام کند «قفل در پشتی ساختمانهای فلان خیابان خراب است و هفتهٔ بعد عوض میشود». تا هفتهٔ بعد، هر کسی که این اطلاعیه را خوانده باشد، میداند کجا را امتحان کند.
چرا تا امروز خطر کمتری داشت؟
تبدیل یک وصله به حملهٔ واقعی کار سادهای نیست. باید فهمید کدام تغییر واقعاً امنیتی است، چون اصلاحیهها عمداً شبیه بهبودهای معمولی نوشته میشوند. بعد باید یک حملهٔ چندمرحلهای ساخت که از چند لایهٔ دفاعی مرورگر عبور کند. این کار تا امروز از عهدهٔ تعداد کمی متخصص برمیآمد. عمر چنین حملهای هم کوتاه است، چون با رسیدن بهروزرسانی از کار میافتد. حرف اصلی گزارش Epoch این است که هوش مصنوعی این معادله را عوض کرده است.
GLM 5.3 چیست و چرا در این ماجرا مهم است؟
GLM 5.3 یک مدل زبانی بزرگ از شرکت چینی Z.ai (نام قبلی: Zhipu AI) است. مدل زبانی بزرگ همان نوع هوش مصنوعی است که پشت چتباتهایی مثل ChatGPT قرار دارد. Z.ai این مدل را ۱۴ اوت ۲۰۲۶ معرفی کرد و وعده داد وزنهای آن را حدود دو هفته بعد، پس از ارزیابی ایمنی، منتشر کند. اکنون فایلهای مدل روی Hugging Face در دسترس است.
مدل وزن باز (Open-weight) یعنی فایلهای اصلی مدل را هر کسی میتواند دانلود کند و روی سرور خودش اجرا کند. پس شرکت سازنده دیگر کنترلی ندارد که چه کسی و برای چه کاری از آن استفاده میکند.
نکتهٔ مهم اینکه خود Z.ai در اعلامیهٔ رسمیاش عنوان «توانایی سایبری نوظهور» را به کار برده بود. این شرکت نوشته بود که با افزایش آموزش، توانایی سایبری مدل «سریعتر از انتظار» رشد کرده است. طبق همان اعلامیه، GLM 5.3 در آزمون CyberGym (یافتن آسیبپذیری در کد) امتیاز ۸۴٫۵ درصد گرفته است. Z.ai همچنین میگوید این مدل در همکاری با تیمهای امنیتی چینی ۲۴۳۶ آسیبپذیری در ۲۶۹ پروژه پیدا کرده است. این اعداد ادعای خود شرکت است و Epoch آنها را بررسی نکرده است.
آزمایش Epoch AI دقیقاً چه بود؟
پژوهشگران Epoch عمداً شرایطی ساختند که به توان یک مهاجم کمتجربه و کمبودجه نزدیک باشد. هدف این بود که ببینند مدلی که همه به آن دسترسی دارند، به تنهایی تا کجا پیش میرود.
هدف تعیینشده: ساختن صفحهٔ وبی که وقتی کاربر فایرفاکس آن را باز میکند، یک فایل محلی از کامپیوترش خوانده شود.
محیط آزمایش: اوبونتو 26.04 با تنظیمات امنیتی پیشفرض و فایرفاکسِ دانلودشده از سایت رسمی.
بدون اینترنت: مدل به اینترنت وصل نبود تا به کسی آسیب نرسد. پژوهشگران اطلاعات عمومی لازم را خودشان در اختیارش گذاشتند.
فقط اطلاعات همان زمان: برای هر نسخه فقط اطلاعاتی داده شد که هنگام انتشار همان نسخه وجود داشت، تا مدل از حفرههایی که بعداً کشف شدند خبر نداشته باشد.
دخالت انسانی حداقلی: جز یک دستور کلی برای بررسی اصلاحیههای هنوز منتشرنشده، مدل خودش وصلهها را پیدا کرد، حفره را انتخاب کرد و زنجیرهٔ حمله را ساخت.
یک یافتهٔ نگرانکننده هم در این بخش هست. پژوهشگران مدل را هم از طریق API خود Z.ai و هم از سرویسدهندههای دیگر به کار بردند و کار را «تمرین امنیتی» معرفی کردند. به گفتهٔ Epoch، هیچ سرویسی درخواستها را رد نکرد یا محدود نکرد؛ در حالی که رفتار آنها با رفتار یک مهاجم واقعی فرقی نداشت.
حمله چطور کار میکرد؟ زنجیرهٔ دو آسیبپذیری
مرورگرهای امروزی چند لایهٔ دفاعی دارند. یکی از مهمترین آنها سندباکس (Sandbox) است؛ یعنی محیطی ایزوله که کد صفحههای وب در آن اجرا میشود و اجازهٔ دسترسی مستقیم به فایلهای کامپیوتر را ندارد. برای همین، یک حفره به تنهایی معمولاً کافی نیست. مهاجم باید چند حفره را پشت سر هم به کار ببرد که به آن زنجیرهٔ اکسپلویت میگویند. اکسپلویت یعنی کد یا روشی که از یک حفرهٔ امنیتی سوءاستفاده میکند.
مرحلهٔ اول: حفرهای که از روی وصله پیدا شد
GLM 5.3 با خواندن یک اصلاحیهٔ آینده، یک ایراد مدیریت حافظه را پیدا کرد. با آن توانست درون بخشی از فایرفاکس که محتوای صفحهها را پردازش میکند (پروسهٔ محتوای وب)، کد اجرا کند و حافظه را بخواند و تغییر دهد. اما سندباکس هنوز جلوی خواندن فایل را میگرفت.
مرحلهٔ دوم: فرار از سندباکس با یک حفرهٔ ناشناخته
بخش دوم حمله به یک آسیبپذیری متکی بود که هنوز در هیچ جا منتشر نشده بود. مدل در همهٔ تلاشهای موفقش این حفره را دوباره و بهطور مستقل پیدا کرد. همین حفره اجازه میداد کد از سندباکس بیرون بزند و به فایلها برسد. Epoch این حفره را به موزیلا گزارش داد و در فایرفاکس ۱۵۹ بسته شد.
مدل چطور مثل یک متخصص رفتار کرد؟
طبق گزارش، مدل خطاها و کرشهای مرورگر را بررسی میکرد، راههایی را که جواب نمیداد کنار میگذاشت و دوباره امتحان میکرد تا جایی که فقط باز کردن صفحه برای دسترسی به فایل کافی شد. پژوهشگران بعد از این موفقیت تلاش کردند به «اجرای کد دلخواه» روی کامپیوتر برسند؛ یعنی کنترل کاملتر سیستم. تا زمان انتشار گزارش در این کار روی نسخههای اخیر موفق نشدند.
نتایج با عدد و رقم
مورد | عدد یا نتیجه (طبق گزارش Epoch) |
|---|---|
نسخههای هکشدهٔ فایرفاکس | ۶ از ۶ (156.0 تا 158.0.1) |
بازهٔ انتشار این نسخهها | ۱۷ سپتامبر تا ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ |
سقف زمان برای هر نسخه | ۴۸ ساعت |
سریعترین حملهٔ موفق | ۱۲ ساعت |
هزینهٔ حاشیهای هر نسخه | حدود ۱۰۰۰ دلار با قیمت API |
کل هزینهٔ پژوهش روی فایرفاکس | بیش از ۱۰۰ هزار دلار (شامل ساخت محیط آزمایش) |
تلاش روی گوگل کروم | ناموفق با حدود ۱۰۰ هزار دلار هزینه |
تعداد کاربران فعال فایرفاکس | بیش از ۲۰۰ میلیون نفر |
نسخهٔ اصلاحشده | فایرفاکس 159.0، منتشرشده ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ |
عدد ۱۰۰۰ دلار را باید درست فهمید. این هزینهٔ حمله به هر نسخهٔ جدید است، بعد از اینکه ابزارها و محیط کار آماده شده بود. ساختن خود این محیط بخش بزرگی از هزینهٔ بیش از ۱۰۰ هزار دلاری پژوهش را گرفت. Epoch البته اضافه میکند که مهاجمی که نگران امنیت دیگران نیست، میتواند مدل را مستقیم به اینترنت وصل کند و کار را خیلی ارزانتر و سادهتر انجام دهد.
پاسخ موزیلا: چه تغییری در فایرفاکس داده شده است؟
موزیلا همزمان با گزارش Epoch، در ۲۹ اکتبر یادداشتی با عنوان «دفاع از شکاف وصله در برابر مهاجمان خودکار» در وبلاگ رسمی خود منتشر کرد. نویسندهٔ آن، بابی هالی (Bobby Holley)، تأیید میکند که مدلهایی مثل GLM 5.3 میتوانند از بعضی اصلاحیهها سوءاستفاده کنند. به گفتهٔ او، این اصلاحیهها برای حفرههایی بودند که ابتدا مدلهای پیشرفتهتر پیدا کرده بودند.
اقدامهایی که تا امروز انجام شده
انتشار سریعتر: فاصلهٔ انتشار نسخهها نصف شده و حالا هر هفته نسخهٔ جدید به کاربران میرسد.
پنهان کردن تستها: موزیلا دیده است که GLM 5.3 بدون «تست رگرسیون» (تستی که نشان میدهد آن ایراد دوباره برنگشته) در این کار خیلی ضعیفتر است. برای همین این تستها دوباره تا بعد از انتشار وصله محرمانه میمانند.
اسکن همهٔ تغییرات کد: هر تغییر تازه پیش از رسیدن به نسخهٔ نهایی برای یافتن ایرادهای جدید بررسی میشود.
راهحل ساختاری: شکافهایی که همپوشانی ندارند
ایدهٔ تازهٔ موزیلا ساده اما هوشمندانه است. چون حمله دستکم به دو حفره نیاز دارد (یکی در بخش پردازش صفحه و یکی برای فرار از سندباکس)، موزیلا میخواهد زمان انتشار اصلاحیههای این دو دسته را طوری تنظیم کند که همزمان در معرض دید نباشند. در این صورت مهاجم همیشه دستکم یک حفرهٔ کاملاً تازه لازم دارد. موزیلا میگوید اجرای کامل این طرح زمان میبرد.
موزیلا یک عدد مهم دیگر هم داده است: تیم فایرفاکس از فوریهٔ ۲۰۲۶ با دسترسی زودهنگام به مدلهای پیشرفتهٔ Anthropic و OpenAI، بیش از هفت برابر دورهٔ مشابه سال ۲۰۲۵ اصلاحیهٔ امنیتی منتشر کرده است. این همان روی دیگر سکه است: هوش مصنوعی هم به مهاجم کمک میکند و هم به مدافع.
چرا مدلهای «وزن باز» این خطر را جدیتر میکنند؟
شرکتهایی مثل Anthropic، OpenAI و گوگل قویترین تواناییهای سایبری مدلهایشان را محدود کردهاند. آنها دسترسی کامل را فقط از طریق برنامههایی مثل Glasswing و Daybreak به مدافعان منتخب میدهند. پیشتر در مقالهٔ جمینای ۳.۸ فلش و فلش سایبر هم دیدیم که گوگل نسخهٔ سایبری مدلش را جدا و با محدودیت عرضه کرده است.
اما مدل وزن باز این کنترل را ندارد. Epoch توضیح میدهد که حتی اگر سازنده محدودیت بگذارد، دیگران میتوانند نسخهای «بیقیدوبند» از آن بسازند که به هر درخواستی جواب بدهد و آن را روی سرور خودشان بدون هیچ نظارتی اجرا کنند. Epoch همزمان یادآوری میکند که مدلهای باز به مدافعانی که به مدلهای بستهٔ پیشرفته دسترسی ندارند هم کمک میکنند. این گزارش دربارهٔ اینکه در نهایت کفهٔ حمله سنگینتر میشود یا دفاع، نظری نمیدهد.
نگرانی بعدی مدلهای بازِ قویتر است. Epoch بهطور مشخص از کیمی K3.1 Pro نام میبرد که ۲۳ اکتبر از طریق API عرضه شد و قرار است وزنهایش اوایل نوامبر منتشر شود. به گفتهٔ Epoch، دادههای محدود نشان میدهد این مدل شاید در کارهای سایبری تهاجمی از GLM 5.3 بهتر باشد؛ اما در این آزمایش بررسی نشده است.
GLM 5.3 در برابر مدلهای بسته؛ اعداد خود Z.ai
جدول زیر از اعلامیهٔ رسمی Z.ai در ۱۴ اوت است. اینها اعدادی است که خود سازنده گزارش کرده، نه نتیجهٔ آزمایش مستقل. با این حال الگوی جالبی نشان میدهد.
آزمون | چه چیزی را میسنجد | GLM 5.3 | GLM 5.2 | GPT-5.6 Sol |
|---|---|---|---|---|
CyberGym | پیدا کردن و تأیید آسیبپذیری در کد | ۸۴٫۵ | ۷۷٫۲ | ۸۳٫۶ |
ExploitBench | ساختن حمله از روی آسیبپذیری واقعی | ۵۴٫۴ | ۲۴٫۴ | ۷۶٫۵ |
ExploitGym (۲ ساعت / ۶ ساعت) | تعداد کارهای حملهای انجامشده در زمان محدود | ۱۰۵ / ۱۳۰ | ۲۹ / ۳۹ | ۲۱۶ / ۲۹۳ |
خود Z.ai جمعبندی کرده است: هرچه آزمون به مراحل پیشرفتهتر حمله نزدیکتر است، جهش GLM 5.3 نسبت به نسخهٔ قبلی بزرگتر است، اما فاصلهاش با مدلهای بستهٔ پیشرو هم بیشتر میشود. یعنی GLM 5.3 هنوز به پای قویترین مدلهای بسته نمیرسد. با این حال آزمایش Epoch نشان داد همین سطح هم برای سوءاستفاده از شکاف وصلهٔ یک مرورگر پرکاربرد کافی است.
چه چیزهایی قطعی است و چه چیزهایی نه؟
موضوع | وضعیت |
|---|---|
هک شش نسخهٔ فایرفاکس با GLM 5.3 در آزمایش کنترلشده | گزارش رسمی Epoch؛ موزیلا هم توانایی GLM 5.3 در سوءاستفاده از بعضی اصلاحیهها را تأیید کرده است |
بسته شدن حفرهٔ منتشرنشده در فایرفاکس 159.0 | تأییدشده (Epoch و انتشار نسخهٔ ۱۵۹ در ۲۷ اکتبر) |
آیا همین حمله روی فایرفاکس ۱۵۹ کار میکند؟ | نامشخص؛ Epoch بررسی نکرده و فقط حدس میزند خیلی سختتر شده باشد |
سوءاستفادهٔ واقعی مهاجمان از این روش | گزارشی در این باره منتشر نشده است |
شکست حمله روی کروم | فقط «تا زمان نوشتن گزارش»؛ Epoch آن را دلیل محکمی بر امنیت کروم نمیداند |
اعداد بنچمارک GLM 5.3 | ادعای سازنده (Z.ai) |
کاربران فایرفاکس و سازمانها الان چه کنند؟
برای کاربران عادی
فایرفاکس را بهروز کنید: از منوی سهخطی گوشهٔ بالا، گزینهٔ «Help» و بعد «About Firefox» را بزنید. فایرفاکس خودش بهروزرسانی را دانلود میکند. شمارهٔ نسخه باید ۱۵۹ یا بالاتر باشد.
مرورگر را دوباره باز کنید: بهروزرسانی تا وقتی مرورگر را ببندید و باز کنید کامل نمیشود. خیلیها فایرفاکس را هفتهها باز نگه میدارند و همین خودش شکاف وصله را طولانیتر میکند.
بهروزرسانی خودکار را روشن نگه دارید: با چرخهٔ هفتگی موزیلا، فاصلهٔ بین دو نسخه کوتاه است و عقب ماندن حتی چند هفتهای ریسک دارد.
این قاعده را به نرمافزارهای دیگر هم تعمیم دهید: کروم، سیستمعامل گوشی و لپتاپ و حتی مودم و روتر خانه هم شکاف وصله دارند.
برای سازمانها و تیمهای فنی
زمان نصب بهروزرسانیهای امنیتی مرورگر روی سیستمهای کارکنان را کوتاه کنید و آن را اندازه بگیرید.
Epoch به سازندگان نرمافزار توصیه میکند فرض کنند هر اصلاحیهای که در کد عمومی دیده شود، بهزودی علیه نسخهٔ فعلی به کار میرود. پیشنهاد دیگرش این است که چند حفرهای را که میشود به هم زنجیر کرد، همزمان وصله نکنند.
برای آشنایی با شکل واقعی حملههای مبتنی بر عاملهای هوش مصنوعی، ماجرای حملهٔ VAPOR PANDA با ابزار ARTEX را هم بخوانید.
این خبر برای آیندهٔ امنیت نرمافزار چه معنایی دارد؟
مهمترین پیام گزارش این است که تواناییهای پیشرفتهٔ سایبری دیگر فقط در اختیار چند آزمایشگاه بزرگ نیست. Epoch یادآوری میکند که در سپتامبر ۲۰۲۶ هم حملههایی از نوع شکاف وصله علیه کروم دیده شد. در همان ماه، یک فروشنده نسخهٔ وصلهشدهٔ زبان برنامهنویسی PHP را بیش از شش ساعت زودتر از انتشار هماهنگ منتشر کرد؛ کاری که شاید به هزاران تلاش حمله پیش از انتشار رسمی کمک کرده باشد.
بستن کد منبع هم راهحل کامل نیست. هوش مصنوعی در «دیکامپایل» کردن، یعنی برگرداندن برنامهٔ اجرایی به کد قابل خواندن، بسیار خوب شده است. طبق گزارش Epoch، Anthropic نشان داده که مدل Mythos میتواند از شکاف وصله در ویندوز سوءاستفاده کند، بدون اینکه کد آن عمومی باشد. موزیلا هم در یادداشتش تأکید کرده که فایرفاکس متنباز میماند و پنهان کردن کد «در بهترین حالت فقط کمی سرعت مهاجم را کم میکند».
نگرانی اصلی Epoch نرمافزارهایی است که دیر بهروز میشوند، مثل فریمور روترها و سیستمعامل گوشیها. در این دستگاهها فاصلهٔ انتشار وصله تا نصب آن ممکن است ماهها طول بکشد. نمونهٔ دیگری از اینکه هوش مصنوعی چطور در دست تیمهای امنیتی به ابزار نفوذ تبدیل میشود، در گزارش نفوذ اخلاقی Hacktron به OpenAI با Claude آمده است.
موزیلا جدا از بحث امنیت، روی خود مرورگر هم کار میکند. در گزارش تازهٔ فایرفاکس نوشتهایم نمایشگر PDF آن تا ۴۵ درصد سریعتر باز میشود و پنجرهٔ شناور و مطالعهٔ آفلاین هم در برنامه است.
سؤالهای پرتکرار
آیا فایرفاکس الان ناامن است؟
حفرهٔ منتشرنشدهای که این حمله به آن تکیه داشت، در فایرفاکس 159.0 بسته شده است. Epoch هنوز بررسی نکرده که حملهای مشابه روی نسخهٔ ۱۵۹ جواب بدهد، اما حدس میزند خیلی سختتر شده باشد. اگر فایرفاکس شما بهروز است، در وضعیت بهتری هستید.
آیا کسی واقعاً با این روش به کاربران حمله کرده است؟
نه، تا جایی که گزارش شده است. آزمایش Epoch در محیطی ایزوله و بدون اینترنت انجام شد و هدفش سنجش توانایی مدل بود، نه حمله به کاربران واقعی.
کاربران کروم باید نگران باشند؟
Epoch با همین روش و حدود ۱۰۰ هزار دلار هزینه نتوانست کروم را هک کند. اما خود پژوهشگران میگویند این نتیجه دلیل محکمی بر امنیت کروم نیست و مدلهای قویتر شاید موفق شوند. کروم هم شکاف وصله دارد و بهروز نگه داشتنش ضروری است.
GLM 5.3 را چه کسی ساخته و آیا رایگان است؟
GLM 5.3 را شرکت چینی Z.ai ساخته است. وزنهای مدل با مجوز اختصاصی خود شرکت روی Hugging Face منتشر شده و هر کسی که سختافزار کافی داشته باشد، میتواند آن را اجرا کند. استفاده از API آن هم پولی است.
چرا اسم این مشکل «شکاف وصله» است؟
چون بین لحظهای که اصلاحیه (وصله) در کد دیده میشود و لحظهای که به دست اکثر کاربران میرسد، یک فاصلهٔ زمانی یا «شکاف» وجود دارد. در این فاصله، اصلاحیه مثل نقشهای عمل میکند که جای حفره را نشان میدهد.
آیا بستن کد یا مخفی کردن اصلاحیهها مشکل را حل میکند؟
بهطور کامل نه. هوش مصنوعی میتواند برنامهٔ نهایی را به کد خوانا برگرداند و تغییرات را پیدا کند. راهحلهای مؤثرتر، کوتاه کردن فاصلهٔ انتشار تا نصب، پنهان نگه داشتن تستها و جدا کردن زمان اصلاح لایههای مختلف امنیتی است.
Epoch AI چه مؤسسهای است؟
Epoch AI یک مؤسسهٔ پژوهشی مستقل است که روند پیشرفت هوش مصنوعی، از توان محاسباتی تا توانایی مدلها را اندازهگیری و تحلیل میکند. این گزارش را شش پژوهشگر آن، از جمله یافا ادلمن (Yafah Edelman)، مدیر ارشد راهبرد مؤسسه، نوشتهاند.
منابع
Epoch AI، «Open-weight AI models can exploit the patch gap»، ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶: epoch.ai
وبلاگ موزیلا، «Defending the patch gap against automated attackers»، بابی هالی، ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶: blog.mozilla.org
Z.ai، «GLM-5.3: Frontier Coding with Emergent Cyber Capabilities»، ۱۴ اوت ۲۰۲۶: z.ai
بولتنهای امنیتی موزیلا برای فایرفاکس (MFSA 2026-118 برای نسخهٔ ۱۵۹): mozilla.org
صفحهٔ مدل GLM-5.3 در Hugging Face: huggingface.co



