پرش به محتوای اصلی
ابزارهای هوش مصنوعی

BAND برای توسعه‌دهندگان؛ اتاق فرمان ایجنت‌های کدنویسی

شرکت BAND اپلیکیشن دسکتاپ «BAND برای توسعه‌دهندگان» را عرضه کرد؛ ابزاری که چند ایجنت کدنویسی را در یک اتاق مشترک می‌نشاند تا بدون واسطه‌گری شما، کانتکست ردوبدل کنند و کار را بین هم تقسیم کنند.

۱۵ دقیقه مطالعه
اشتراک‌گذاری:
اسکرین‌شات رسمی اپ دسکتاپ BAND؛ ایجنت‌های کدنویسی در یک اتاق مشترک در حال هماهنگی، منشن و اجرای تست هستند
اسکرین‌شات رسمی اپ دسکتاپ BAND؛ ایجنت‌های کدنویسی در یک اتاق مشترک در حال هماهنگی، منشن و اجرای تست هستند
فهرست مطالب

شرکت BAND (تن‌وی ای‌آی) در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ اپلیکیشن دسکتاپ «BAND برای توسعه‌دهندگان» را عرضه کرد؛ ابزاری که چند ایجنت کدنویسی را در یک «اتاق» مشترک می‌نشاند تا بدون واسطه‌گری شما، کانتکست ردوبدل کنند، کار را بین هم تقسیم کنند و هزینهٔ هر ایجنت را گزارش دهند.

اگر تا امروز با یک ایجنت کدنویسی کار کرده‌اید و تازه به سراغ چند ایجنت هم‌زمان رفته‌اید، دقیقاً می‌دانید چه بلایی سرتان می‌آید: یکی کد می‌زند، یکی تست می‌نویسد، و شما تبدیل به پیک موتوری بین پنجره‌های ترمینال می‌شوید. در ادامه می‌گوییم BAND دقیقاً چه چیزی ساخته، اتاق‌هایش چطور کار می‌کنند، با کدام ایجنت‌ها سازگار است، چطور شروعش کنید و چه چیزهایی هنوز روشن نیست.

پاسخ کوتاه

  • چیست: یک اپ دسکتاپ که به‌عنوان لایهٔ هماهنگی بالای ایجنت‌های کدنویسی می‌نشیند؛ ایجنت‌ها در «اتاق»‌های مشترک پیام می‌دهند، برنامهٔ واحد می‌سازند و کار را با کانتکست کامل به هم تحویل می‌دهند.

  • کی عرضه شد: ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۳ مهر ۱۴۰۵) با اطلاعیهٔ رسمی شرکت BAND.

  • با چه ایجنت‌هایی کار می‌کند: به گفتهٔ شرکت، Claude Code، Codex، GitHub Copilot و OpenCode، به‌علاوهٔ فریم‌ورک‌هایی مثل LangGraph و CrewAI — بدون اینکه مجبور شوید هارنس (یعنی محیط اجرای ایجنت) تازه‌ای قبول کنید.

  • چرا مهم است: مشکل دیگر «نوشتن کد» نیست؛ مشکل این است که ایجنت‌ها از هم خبر ندارند و توسعه‌دهنده وسطشان گیر می‌کند. BAND دقیقاً همین گره را هدف گرفته است.

  • قیمت: در اطلاعیه و صفحهٔ محصول هیچ قیمت و پلنی اعلام نشده است.

اول زمینه: ایجنت کدنویسی و کار تیمی ایجنت‌ها یعنی چه؟

قبل از خبر، بگذارید دو اصطلاح را روشن کنیم، چون کل ماجرا روی همین دو کلمه می‌چرخد.

ایجنت کدنویسی چیست؟

ایجنت کدنویسی یعنی یک دستیار هوش مصنوعی که فقط جواب سؤال نمی‌دهد؛ خودش وارد پروژه می‌شود، فایل می‌خواند، کد می‌نویسد، تست اجرا می‌کند و خطا را می‌بیند. Claude Code، Codex و GitHub Copilot نمونه‌های شناخته‌شده‌اند. اگر با یکی از آن‌ها کار کرده باشید، می‌دانید که برای یک نفر، تجربه‌اش روان است.

کار تیمی ایجنت‌ها (multi-agent) یعنی چه؟

یعنی به‌جای یک دستیار، چند ایجنت تخصصی را هم‌زمان به کار بگیرید: یکی فیچر را پیاده‌سازی کند، یکی تستش کند، یکی بازبینی امنیتی انجام دهد. در تئوری عالی است؛ در عمل یک مشکل تازه می‌سازد که به آن می‌گوییم «هماهنگی». هر ایجنت در دنیای خودش زندگی می‌کند: از تصمیم ایجنت دیگر خبر ندارد، کانتکست (یعنی حافظهٔ کاری و زمینهٔ تصمیم‌ها) را با کسی شریک نمی‌شود، و وقتی گیر می‌کند، فقط شما را صدا می‌زند. نتیجه؟ شما تبدیل می‌شوید به شاتل انسانی بین چند پنجرهٔ ترمینال — کپی، پیست، توضیح، تکرار.

چرا این مشکل حالا داغ شده؟

به نقل از گزارش BizStack، طبق نظرسنجی «اکوسیستم توسعه‌دهندگان ۲۰۲۶» جت‌برینز، ۹۰ درصد توسعه‌دهندگان حرفه‌ای هفته‌ای دست‌کم یک‌بار از ایجنت کدنویسی استفاده می‌کنند و ۶۸ درصد هر روز. از آن طرف، گزارش «وضعیت ایجنت‌های هوش مصنوعی ۲۰۲۶» دیتابریکس رشد ۳۲۷ درصدی گردش‌کارهای چندایجنتی را بین سپتامبر ۲۰۲۵ و اوایل ۲۰۲۶ ثبت کرده — یعنی تعداد تیم‌هایی که چند ایجنت را هم‌زمان به کار می‌گیرند بیش از چهار برابر شده. وقتی مقیاس به این سرعت رشد می‌کند، گلوگاه دیگر «توانایی مدل» نیست؛ «مدیریت تیم ایجنت‌ها» است. دقیقاً همان‌جایی که BAND وارد می‌شود.

مشکل واقعی: چرا توسعه‌دهنده تبدیل به واسطه می‌شود؟

آریک گومانوفسکی، مدیرعامل و هم‌بنیان‌گذار BAND، در اطلاعیهٔ رسمی می‌گوید: «توسعه‌دهندگان دارند از کار با یک ایجنت کدنویسی به رهبری تیمی از آن‌ها می‌رسند، ولی ابزارهای اطراف ایجنت‌ها برای پشتیبانی از این تغییر تکامل پیدا نکرده‌اند.»

تصورش کنید: ایجنت اول یک فیچر را پیاده می‌کند، ایجنت دوم باید آن را روی سرور دیگری تست کند، و یک ایجنت سازمانیِ مرکزی هم باید بخش دیگری از کار را بر عهده بگیرد. امروز هر تحویل‌کار بین این ایجنت‌ها از مسیر شما می‌گذرد. اگر یکی از آن‌ها سؤالی داشته باشد، شما باید زمینه را از نو برایش توضیح دهید، چون او از مکالمهٔ ایجنت دیگر چیزی ندیده. این همان کاری است که BAND می‌خواهد از دوش شما بردارد: ایجنت‌ها مستقیم با هم حرف می‌زنند و شما فقط جایی وارد می‌شوید که قضاوت انسانی لازم است.

BAND برای توسعه‌دهندگان دقیقاً چه چیزی عرضه کرده؟

محصول تازه یک اپلیکیشن دسکتاپ است که تجربهٔ ترمینال و خط فرمان (CLI) قبلی BAND را تکمیل می‌کند؛ یعنی قرار نیست ترمینالتان را ترک کنید، بلکه یک «نمای بزرگ‌تر» روی همان کار می‌گیرید. به گفتهٔ شرکت، این اپ به تیم‌های مهندسی دید و کنترل کامل می‌دهد تا همکاری ایجنت‌های کدنویسی را «روی هارنس‌ها، ماشین‌ها و محیط‌های مختلف» مدیریت کنند.

نمای اصلی اپ یک داشبورد بصری است: پروژه‌ها، ایجنت‌ها، مالکیت هر کار، فعالیت‌ها، گلوگاه‌ها (بلاکرها)، سؤال‌های باز و پیشرفت — همه در یک صفحه. می‌توانید از نمای کلی وارد یک پروژه یا یک ایجنت خاص شوید، وقتی لازم بود دخالت کنید — مثلاً به سؤالش جواب بدهید، مسیرش را عوض کنید یا کارش را بازبینی کنید — و بعد بدون اینکه مجبور باشید کانتکست را از نو بسازید، به نمای کلی برگردید. به زبان ساده: اتاق فرمان ایجنت‌ها.

«اتاق»؛ قلب محصول و پنج قدمی که ایجنت‌ها در آن برمی‌دارند

مفهوم مرکزی BAND «اتاق» (room) است؛ یک فضای مشترک که ایجنت‌ها و انسان‌ها در آن کنار هم کار می‌کنند. طبق صفحهٔ رسمی محصول، همکاری ایجنت‌ها در اتاق پنج قدم مشخص دارد:

قدم ۱: معمار، برنامه را در اتاق می‌نویسد

ایجنت معمار برنامهٔ کار را — به‌صورت متن و نمودار — داخل اتاق می‌نویسد و نگه می‌دارد. همهٔ ایجنت‌ها از یک برنامهٔ واحد کار می‌کنند، نه از پنج برداشت متفاوت.

قدم ۲: ایجنت‌ها کار را صاحب می‌شوند

هر آیتم کاری یک مالک دارد و از ستون «انجام‌نشده» به «انجام‌شده» می‌رود. ستون «انسان در حلقه» فقط چیزهایی را نگه می‌دارد که واقعاً به شما نیاز دارد.

قدم ۳: ایجنت‌ها همدیگر را منشن می‌کنند

ایجنت‌ها با @منشن مستقیم به هم پیام می‌دهند و کانتکست را دست‌به‌دست می‌کنند. مکالمه بیرون از هر سشن کدنویسی زندگی می‌کند؛ پس اگر سشنی ری‌استارت شود، چیزی از دست نمی‌رود.

قدم ۴: تیم‌های آماده با یک کلیک

تیم‌های ازپیش‌تعریف‌شده‌ای مثل «تیم فیچر» یا «اسکواد باگ» را می‌شود فعال کرد و با نقش‌های آماده شروع کرد. می‌شود گروه‌های خودتان را هم بسازید و به هر تسک تازه همان تیم را بسپارید.

قدم ۵: هر ایجنت گزارش می‌دهد چقدر خرج کرده

سشن‌ها، توکن‌ها (یعنی واحدهای مصرف مدل) و هزینهٔ تخمینی برای هر ایجنت و هر اتاق نمایش داده می‌شود. این یعنی برای اولین بار می‌توانید ببینید کدام ایجنت، روی کدام کار، چقدر برایتان آب خورده است.

حکمرانی، امنیت و هزینه؛ بخشی که برای تیم‌ها جدی است

BAND خودش را «زیرساخت تعامل سازمانی برای ایجنت‌های توزیع‌شده» معرفی می‌کند و این ادعا را با چند قابلیت مشخص پشتیبانی می‌کند. هر ایجنت روی حساب BAND یک هویت جدا دارد و کلیدهای API به‌صورت رمزنگاری‌شده ذخیره می‌شوند. نقش‌های مالک، مدیر و عضو تعریف شده و حوزه‌های شخصی، سازمانی و عمومی از هم جدا نگه داشته می‌شوند.

دو قابلیت برای محیط‌های واقعی مهم‌اند: اول «مسیر حسابرسی کامل» — هر پیام، تحویل‌کار و تصمیم ثبت می‌شود، پس می‌شود دید کار دقیقاً چطور انجام شده. دوم «تأییدیه‌ها» — ایجنت‌ها می‌توانند قبل از اجرای یک دستور یا ویرایش فایل، درست داخل اتاق از یک انسان تأیید بگیرند. برای تیم‌هایی که ایجنت را به کد واقعی و سیستم واقعی وصل می‌کنند، همین یک خط تفاوت بین «ابزار جالب» و «ابزار قابل‌استفاده در تولید» است.

در مورد حریم خصوصی هم شرکت یک جملهٔ روشن دارد: «سشن‌های کدنویسی شما روی ماشین خودتان اجرا می‌شود. BAND پیام‌هایی را که ایجنت‌هایتان به هم می‌فرستند جابه‌جا می‌کند و شما تصمیم می‌گیرید چه کانتکستی وارد اتاق شود.» یعنی کد شما لزوماً به سرور شرکت نمی‌رود؛ آنچه ردوبدل می‌شود پیام‌های بین ایجنت‌هاست و شما کنترلش می‌کنید. آزمون مستقل ما از این ادعا نیست و باید آن را ادعای شرکت دانست.

با چه ابزارهایی کار می‌کند؟

نکتهٔ هوشمندانهٔ BAND این است که از شما نمی‌خواهد ایجنت‌هایتان را عوض کنید. طبق صفحهٔ رسمی، ایجنت‌ها و هارنس‌های پشتیبانی‌شده این‌ها هستند:

دسته

موارد پشتیبانی‌شده (به گفتهٔ شرکت)

ایجنت‌های کدنویسی

Claude Code، Codex، GitHub Copilot، OpenCode

فریم‌ورک‌ها و SDKها

LangGraph، CrewAI

اینت سازمانی

ایجنت‌های مرکزی سازمان می‌توانند به همان اتاق‌های ایجنت‌های لوکال شما بپیوندند

تجربهٔ کاری

ترمینال/CLI قبلی + اپ دسکتاپ تازه؛ ویرایشگر و worktreeهای شما سر جایشان می‌مانند

جدول را این‌طور بخوانید: BAND خودش ایجنت نمی‌سازد؛ یک لایهٔ ارتباطی است که روی استک فعلی شما می‌نشیند. اگر امروز با Claude Code کار می‌کنید — که بررسی کاملش را قبلاً منتشر کرده‌ایم — می‌توانید همان را نگه دارید و فقط لایهٔ هماهنگی را اضافه کنید.

خود شرکت در صفحهٔ محصول یک جدول مقایسه هم گذاشته که BAND را با سه رویکرد رایج دیگر می‌سنجد. چون از منبع رسمی می‌آید، با همان نگاه شرکت بازنشرش می‌کنیم:

قابلیت

BAND برای توسعه‌دهندگان

ابزارهای موازی (هر ایجنت جدا)

پلتفرم‌های یکپارچه (ایجنت‌های خود فروشنده)

پیام مستقیم بین ایجنت‌ها

مستقیم، داخل اتاق

شما واسطه‌اید

فقط داخل استک خودشان

برنامه و برد مشترک

یک برنامه، یک برد

هر سشن جدا

برد خودشان

تحویل کار با کانتکست کامل

کانتکست با کار سفر می‌کند

کپی و پیست دستی

فقط داخل استک خودشان

تصمیم‌ها در یک جا به دست شما می‌رسند

یک جا: اتاق

باید هر تب را چک کنید

داشبورد خودشان

ایجنت‌های متفاوت روی یک تسک

یک اتاق، یک برنامه

پنجره‌های جدا

فقط ایجنت‌های خودشان

تاریخچه بعد از پایان سشن می‌ماند

در اتاق نگه داشته می‌شود

با پایان سشن تمام می‌شود

نسبی

مصرف و هزینه به‌تفکیک ایجنت

به‌تفکیک ایجنت و اتاق

به‌تفکیک ابزار

نسبی

ویرایشگر و ترمینال فعلی‌تان می‌ماند

بله

بله

پلتفرم تازه

نتیجه‌ای که از این جدول می‌شود گرفت ساده است: رقبای اصلی BAND ابزارهایی هستند که ایجنت‌ها را «موازی ولی جدا» اجرا می‌کنند؛ مزیت ادعایی BAND دقیقاً همان چیزی است که آن‌ها ندارند — ارتباط مستقیم ایجنت با ایجنت.

قیمت، دسترسی و محدودیت‌ها

اول قیمت، چون معمولاً اولین سؤال است: در اطلاعیهٔ رسمی و صفحهٔ محصول هیچ قیمت، پلن یا سقف مصرفی اعلام نشده است. رقم دلار یا تومان را اینجا اختراع نمی‌کنیم؛ تا وقتی شرکت قیمت‌گذاری را منتشر نکرده، هر عددی حدس است.

دسترسی چطور است؟ طبق صفحهٔ رسمی، مسیر شروع این است: «اپ دسکتاپ BAND را دانلود کنید، وارد شوید و اولین ایجنت‌تان را وصل کنید.» اپ خودش ستاپ شما را چک می‌کند و قدم‌به‌قدم جلو می‌برد. سیستم‌عامل‌های پشتیبانی‌شدهٔ دسکتاپ در منابع رسمی تصریح نشده‌اند، پس ادعایی در این مورد نمی‌کنیم.

محدودیت‌ها را هم باید صادقانه گفت. اول اینکه محصول فقط سه روز است عرضه شده؛ یعنی بازخورد واقعی کاربران و باگ‌های دنیای واقعی هنوز نیامده. دوم، نقدی که رسانهٔ RuntimeWire مطرح کرده جدی است: موفقیت BAND به این بستگی دارد که تیم‌ها بتوانند ایجنت‌ها را هماهنگ کنند «بدون اینکه کار کپی‌پیست را با یک لایهٔ تازه از ستاپ و نظارت عوض کنند». به زبان خودمانی: اگر ستاپ اتاق‌ها و مدیریت‌شان خودش به یک کار تمام‌وقت تبدیل شود، مزیت محصول از بین می‌رود. سوم، این ابزار برای کسی که فقط گاهی با یک ایجنت کار می‌کند زیادی است؛ مخاطبش تیم‌هایی هستند که واقعاً چند ایجنت را هم‌زمان می‌دوانند.

نکته‌ای برای خوانندهٔ فارسی‌زبان

چند نکتهٔ مشخص برای شما:

  • اگر توسعه‌دهنده‌اید و از Claude Code یا Copilot استفاده می‌کنید، BAND دقیقاً برای دردِ آشنای شماست: وقتی دو ایجنت را روی دو بخش یک پروژه می‌دوانید و خودتان وسطشان گیر می‌کنید.

  • دربارهٔ تحریم و دسترسی منطقه‌ای، در منابع رسمی چیزی ندیده‌ایم؛ نه تأیید شده، نه تکذیب. حساب‌های پولی ایجنت‌های زیرین (مثل اشتراک‌های API) معمولاً برای پرداخت از ایران دردسر دارند و BAND چیزی از این قاعده کم نمی‌کند — این را به‌عنوان واقعیت کلی می‌گوییم، نه توصیهٔ دور زدن.

  • پشتیبانی از زبان فارسی در محصول اعلام نشده؛ ولی چون BAND خودش کد نمی‌نویسد و فقط پیام‌ها را جابه‌جا می‌کند، زبان مکالمهٔ اتاق به ایجنت‌های شما بستگی دارد، نه به BAND.

  • اگر تازه‌کارید و هنوز با یک ایجنت هم راحت نیستید، اول همان یک ایجنت را یاد بگیرید؛ ابزار هماهنگی چند ایجنت قدم بعدی است، نه قدم اول. برای آشنایی با مفهوم حافظه و کانتکست ایجنت‌ها، مطلب آموزش حافظهٔ ChatGPT نقطهٔ شروع خوبی است.

چیزهایی که هنوز روشن نیست

  • قیمت‌گذاری و پلن‌ها — هیچ عددی اعلام نشده است.

  • سیستم‌عامل‌های پشتیبانی‌شدهٔ اپ دسکتاپ — تصریح نشده.

  • فهرست کامل «هارنس‌های پشتیبانی‌شده» — شرکت می‌گوید «هارنس‌های پشتیبانی‌شده» ولی فهرست بسته‌ای منتشر نکرده.

  • عملکرد واقعی در تیم‌های بزرگ — داستان مشتری Qodo (ساخت «کارخانهٔ تاریک» با BAND) اعلام شده ولی هنوز منتشر نشده؛ پس فعلاً در حد وعده است.

  • مدل درآمدی در برابر هزینهٔ توکن ایجنت‌ها — گزارش هزینه به‌تفکیک ایجنت هست، ولی معلوم نیست خود BAND چطور قیمت می‌گیرد.

جمع‌بندی

BAND برای توسعه‌دهندگان یک ایجنت کدنویسی تازه نیست؛ اتاق فرمانی است برای ایجنت‌هایی که از قبل دارید. اگر امروز فقط با یک ایجنت کار می‌کنید، این ابزار برای شما نیست — صبر کنید تا واقعاً به چند ایجنت هم‌زمان برسید. اما اگر همین حالا دارید بین چند ترمینال کانتکست جابه‌جا می‌کنید و خودتان گلوگاه تیم ایجنت‌هایتان شده‌اید، این همان ابزاری است که برای درد شما ساخته شده: دانلودش کنید، دو سشن ایجنت را به یک اتاق وصل کنید و بگذارید خودشان کار را بین هم تقسیم کنند. فقط قیمت را فعلاً نمی‌دانیم — و تا اعلام نشود، تصمیم خرید را نگه دارید.

این حرکت را در کنار خبرهای مشابه این هفته ببینید: از یک طرف ابزارهایی مثل ارکستراتور ایجنت گوگل که هماهنگی را از سمت پلتفرم می‌آورند، و از طرف دیگر پروژه‌های متن‌بازی مثل Hy Memory 2.0 تنسنت که مشکل را از زاویهٔ «حافظهٔ مشترک ایجنت‌ها» حل می‌کنند. به نظر می‌رسد نیمهٔ دوم ۲۰۲۶ فصل ابزارهای «بعد از ایجنت» است: نه مدل بزرگ‌تر، بلکه مدیریت بهتر همان مدل‌ها.

پرسش‌های پرتکرار

BAND برای توسعه‌دهندگان دقیقاً چه کاری می‌کند؟

یک اپ دسکتاپ است که چند ایجنت کدنویسی را در «اتاق»‌های مشترک هماهنگ می‌کند: ایجنت‌ها مستقیم به هم پیام می‌دهند، از یک برنامهٔ واحد کار می‌کنند، کار را با کانتکست کامل تحویل هم می‌دهند و شما فقط برای تصمیم‌ها وارد می‌شوید.

آیا باید ایجنت‌های فعلی‌ام را عوض کنم؟

نه. به گفتهٔ شرکت، BAND با ایجنت‌هایی که الان استفاده می‌کنید کار می‌کند — مثل Claude Code، Codex، GitHub Copilot و OpenCode — و نیازی به قبول یک هارنس یا پلتفرم تازه نیست.

شروع کار با آن چقدر طول می‌کشد؟

طبق صفحهٔ رسمی: اپ دسکتاپ BAND را دانلود کنید، وارد شوید و اولین ایجنت را وصل کنید؛ خود اپ ستاپ شما را بررسی می‌کند و قدم‌به‌قدم راهنمایی‌تان می‌کند. پیشنهاد خود شرکت این است که «دو سشن Claude Code را وصل کنید و بگذارید خودشان کار را پیش ببرند».

قیمتش چقدر است؟

اعلام نشده است. نه در اطلاعیهٔ رسمی و نه در صفحهٔ محصول هیچ قیمت یا پلنی دیده نمی‌شود.

کد من به سرور BAND می‌رود؟

طبق ادعای شرکت، نه؛ سشن‌های کدنویسی روی ماشین خودتان اجرا می‌شود و BAND فقط پیام‌های بین ایجنت‌ها را جابه‌جا می‌کند. شما هم تصمیم می‌گیرید چه کانتکستی وارد اتاق شود. این ادعای شرکت است و آزمون مستقلی از آن نداریم.

فرقش با باز کردن چند ترمینال کنار هم چیست؟

در حالت چند ترمینال، هر ایجنت جداست و شما واسطه‌اید. در BAND ایجنت‌ها در یک اتاق مشترک‌اند: مستقیم با هم حرف می‌زنند، یک برد و برنامهٔ مشترک دارند و تاریخچهٔ کار بعد از پایان سشن هم می‌ماند.

برای تیم‌های بزرگ هم مناسب است؟

شرکت همین را هدف گرفته: ایجنت‌های لوکال توسعه‌دهندگان می‌توانند با ایجنت‌های مرکزی سازمان در یک اتاق کار کنند، با هویت جدا برای هر ایجنت، نقش‌های دسترسی و مسیر حسابرسی کامل. ولی چون محصول تازه عرضه شده، سابقهٔ اثبات‌شده در مقیاس بزرگ هنوز ندارد.

جایگزین‌هایش چه هستند؟

از زاویه‌ای دیگر، پروژهٔ متن‌باز Hy Memory 2.0 تنسنت (هانیوان) که ۱۶ اکتبر منتشر شد، مشکل هماهنگی را با «حافظهٔ مشترک ایجنت‌ها» هدف می‌گیرد — یعنی ایجنت‌ها سوابق تلاش‌ها و تصمیم‌هایشان را نگه می‌دارند. یکی زیرساخت ارتباطی است، دیگری حافظه؛ می‌توانند مکمل هم باشند.

منابع

برچسب‌ها:هوش مصنوعیهوش مصنوعی مولدخودکارسازیتوسعه‌دهنده
اشتراک‌گذاری:

مطالب مرتبط

عضویت در خبرنامه

آخرین اخبار هوش مصنوعی و فناوری را در ایمیل خود دریافت کنید.

پس از عضویت یک ایمیل تأیید برایتان ارسال می‌شود. هر زمان می‌توانید اشتراک خود را لغو کنید و ایمیل شما برای هدفی جز ارسال خبرنامه استفاده نمی‌شود. جزئیات در صفحه حریم خصوصی آمده است.