فهرست مطالب
اگر هر بار که Claude Code را باز میکنی مجبوری دوباره توضیح بدهی پروژه چطور build میشود و تستها با چه دستوری اجرا میشوند، این آموزش برای توست. در ادامه یاد میگیری با دستور /init یک فایل CLAUDE.md برای پروژه بسازی، آن را اصلاح کنی و دو قانون دقیق به آن اضافه کنی تا Claude از جلسهی بعد قواعد پروژهات را از قبل بداند.
مقدمه
اگر با Claude Code کار کرده باشی، احتمالاً این حس را تجربه کردهای: هر بار که یک جلسهی تازه باز میکنی، باید دوباره توضیح بدهی پروژه چطور build میشود، تستها با چه دستوری اجرا میشوند و قواعد کدنویسی تیم چیست. دلیلش ساده است؛ طبق مستندات رسمی Anthropic، هر جلسهی Claude Code با یک پنجرهی زمینهی (context) خالی شروع میشود و چیزی از گفتوگوی قبلی را به خاطر ندارد. اگر هنوز با خود ابزار آشنا نیستی، بررسی Claude Code در سال ۲۰۲۶ نقطهی شروع خوبی است.
راهحل رسمی این مشکل فایلی به اسم CLAUDE.md است. این فایل یک فایل Markdown معمولی است که در آن دستورها و قواعد ثابت پروژه را مینویسی و Claude آن را در شروع هر جلسه میخواند. خبر خوب این است که لازم نیست این فایل را از صفر بنویسی: دستور داخلی /init کدهای پروژه را بررسی میکند و یک نسخهی اولیه از آن را برایت میسازد.
در این آموزش قدمبهقدم یاد میگیری چطور با /init یک CLAUDE.md بسازی، خروجی را بررسی و اصلاح کنی و دو قانون دقیق و کاربردی به آن اضافه کنی. در ادامه هم با حافظهی سراسری، فایل شخصی CLAUDE.local.md و import کردن فایلهای دیگر آشنا میشوی.
این آموزش چه کاری انجام میدهد؟
در پایان این آموزش:
یک فایل CLAUDE.md در ریشهی پروژهات داری که دستورهای build و تست و قراردادهای اصلی پروژه را توضیح میدهد.
دو قانون مهم و قابل بررسی به آن اضافه کردهای؛ مثلاً «قبل از هر commit تستها را اجرا کن» و «فاصلهٔ اول هر خط (indentation) دو فاصله باشد».
میدانی چطور مطمئن شوی Claude Code این فایل را واقعاً بارگذاری کرده است.
با commit کردن فایل، همتیمیهایت هم از همین قواعد استفاده میکنند.
نتیجهی عملی: از جلسهی بعد، Claude بدون اینکه چیزی را تکرار کنی، قواعد پروژهات را از قبل میداند.
پیشنیازها
Claude Code نصبشده. طبق صفحهی رسمی Overview، روی macOS، لینوکس و WSL با نصاب رسمی نصب میشود و روی ویندوز هم نصاب PowerShell وجود دارد. Homebrew و WinGet هم گزینههای جایگزین رسمی هستند.
حساب کاربری. طبق اعلام Anthropic، بیشتر نسخههای Claude Code به اشتراک Claude یا حساب Anthropic Console نیاز دارند. در اولین اجرا از تو خواسته میشود وارد حساب شوی.
یک پروژهی واقعی. پوشهای که کد پروژهات در آن است؛ هر زبانی که باشد فرقی نمیکند.
ترجیحاً git. برای اینکه CLAUDE.md را با تیم به اشتراک بگذاری، پروژه باید زیر کنترل نسخه باشد.
دستورهای نصب رسمی (فقط اگر هنوز Claude Code را نصب نکردهای):
برای macOS، لینوکس یا WSL:
curl -fsSL https://claude.ai/install.sh | bash
برای Windows PowerShell:
irm https://claude.ai/install.ps1 | iex
بعد از نصب، یک ترمینال تازه باز کن و با دستور claude --version مطمئن شو نصب درست انجام شده؛ در نصب سالم یک شمارهی نسخه نمایش داده میشود.
آموزش گامبهگام
گام ۱: Claude Code را در پوشهی پروژه اجرا کن
ترمینال را باز کن، به پوشهی پروژه برو و Claude Code را اجرا کن:
cd my-project
claude
به جای my-project مسیر پروژهی خودت را بنویس. مهم است که Claude را از ریشهی پروژه اجرا کنی، چون CLAUDE.md پروژه در همانجا ساخته و از همانجا خوانده میشود.
گام ۲: دستور /init را اجرا کن
حالا داخل جلسهی Claude Code بنویس:
/init
و Enter بزن. در فهرست رسمی دستورها، کار /init اینطور توضیح داده شده: مقداردهی اولیهی پروژه با یک راهنمای CLAUDE.md. Claude کدهای پروژه را بررسی میکند و فایلی میسازد که دستورهای build، روش اجرای تستها و قراردادهایی را که در پروژه پیدا کرده در خود دارد.

دو نکتهی مفید دربارهی /init:
اگر از قبل یک CLAUDE.md داشته باشی، /init آن را بازنویسی نمیکند؛ به جایش پیشنهادهایی برای بهتر کردنش میدهد.
اگر پروژهات قواعد Cursor (پوشهی .cursor/rules/ یا فایل .cursorrules) یا Copilot (فایل .github/copilot-instructions.md) داشته باشد، /init بخشهای مرتبط آنها را هم در فایل جدید میآورد.
گام ۳: خروجی را با دقت بخوان و اصلاح کن
فایل CLAUDE.md را در ریشهی پروژه باز کن. میتوانی آن را مستقیم در ویرایشگر خودت باز کنی یا داخل جلسه دستور /memory را بزنی؛ این دستور فایلهای حافظه را فهرست میکند و فایل انتخابشده را در ویرایشگرت باز میکند.
خروجی هر پروژه فرق میکند، اما بخشی از آن معمولاً چیزی شبیه این است:
## Commands
- Build: npm run build
- Test: npm test
## Architecture
- API handlers: src/api/handlers/

این فایل حدس Claude از پروژه است، پس خطبهخط بخوانش. اگر دستوری اشتباه است (مثلاً پروژهات با pnpm کار میکند نه npm)، همانجا درستش کن. چیزهایی را هم که Claude از روی کد نمیتواند بفهمد اضافه کن؛ مستندات رسمی دقیقاً همین را توصیه میکند: از نسخهی تولیدشده شروع کن و دستورهایی را که Claude خودش کشف نمیکند اضافه کن.
گام ۴: دو قانون مهم خودت را اضافه کن
حالا یک بخش برای قوانین بساز و دو قانون دقیق بنویس:
## Rules
- Run npm test before committing
- Use 2-space indentation

چرا این دو قانون؟ چون هر دو دقیق و قابل بررسی هستند. مستندات Anthropic همین دو مثال را میآورد و توضیح میدهد که «Use 2-space indentation» بهتر از «Format code properly» جواب میدهد و «Run npm test before committing» بهتر از «Test your changes». جملههای کلی را Claude با اطمینان کمتری رعایت میکند.
گام ۵: فایل را commit کن و بارگذاریاش را بررسی کن
فایل را به مخزن git اضافه کن تا همتیمیها هم از آن استفاده کنند:
git add CLAUDE.md
git commit -m "Add CLAUDE.md project instructions"
برای نظم دادن به کارهای همین مخزن، آموزش Label و Milestone در GitHub را ببینید؛ با برچسب و نقطه عطف میتوانید Issueها را دستهبندی و پیشرفت یک هدف را پیگیری کنید.
برای اینکه مطمئن شوی Claude فایل را میخواند، یک جلسهی جدید باز کن و این دستور را بزن:
/context all
در فهرست بخش Memory files باید CLAUDE.md پروژهات را ببینی.
مثالهای واقعی
چند نمونه از قانونهایی که ارزش اضافه شدن به CLAUDE.md دارند:
پروژهی وب با TypeScript: «Run npm run lint before committing» و «API handlers live in src/api/handlers/».
پروژهی پایتون: «Use pytest for all tests» و «Run pytest -q before committing».
تیمی با قرارداد نامگذاری: «Use kebab-case for file names».
طبق مستندات، بهترین زمان برای افزودن یک قانون این لحظههاست: وقتی Claude یک اشتباه را دو بار تکرار میکند، وقتی بازبینی کد به نکتهای میرسد که Claude باید از قبل میدانست، یا وقتی همان توضیحی را تایپ میکنی که جلسهی قبل هم تایپ کرده بودی.
دستورها و پرامپتهای آماده
دستورهای اصلی این آموزش:
/init: ساخت نسخهی اولیهی CLAUDE.md
/memory: فهرست فایلهای حافظه و باز کردن آنها در ویرایشگر
/context all: بررسی فایلهایی که در بخش Memory files بارگذاری شدهاند
یک پرامپت آماده برای افزودن قانون بدون باز کردن ویرایشگر:
این را به CLAUDE.md اضافه کن: قبل از هر commit دستور npm test را اجرا کن.
اگر میخواهی /init به جای ساخت مستقیم، قدمبهقدم از تو سؤال بپرسد، قبل از اجرای آن این متغیر محیطی را در shell تنظیم کن و بعد claude را اجرا کن:
export CLAUDE_CODE_NEW_INIT=1
در این حالت /init میپرسد چه چیزهایی را راهاندازی کند (فایلهای CLAUDE.md، skillها و hookها)، با سؤالهای تکمیلی جاهای خالی را پر میکند و قبل از نوشتن هر فایلی، یک پیشنهاد قابل بازبینی نشانت میدهد.
نتیجه مورد انتظار
بعد از انجام گامها:
یک فایل CLAUDE.md در ریشهی پروژه داری (یا در .claude/CLAUDE.md؛ هر دو مسیر برای فایل پروژه پذیرفته میشوند).
با اجرای /context all، این فایل در بخش Memory files دیده میشود.
در جلسههای بعدی Claude بدون توضیح دوباره، دستور تست را میشناسد و فاصلهٔ اول خط را دو فاصله نگه میدارد.
چون فایل در git است، هر کسی که مخزن را clone کند همین قواعد را دارد.
عیبیابی
Claude قانونهای CLAUDE.md را رعایت نمیکند
اول با /context all بررسی کن فایل واقعاً بارگذاری شده باشد. اگر در فهرست Memory files نیست، Claude آن را نمیبیند. بعد قانونها را دقیقتر کن؛ «Use 2-space indentation» از «کد را مرتب بنویس» بهتر عمل میکند. به یاد داشته باش که CLAUDE.md راهنماست، نه اجبار: مستندات تأکید میکند که Claude این فایل را بهعنوان زمینه میخواند، نه پیکربندی اجباری. اگر کاری باید حتماً در یک لحظهی مشخص (مثلاً قبل از هر commit) اجرا شود، آن را به شکل hook تعریف کن.
قانونها با هم تناقض دارند
اگر دو دستور با هم تضاد داشته باشند، طبق مستندات ممکن است Claude یکی را به دلخواه انتخاب کند. هر چند وقت یک بار فایلهای CLAUDE.md پروژه (و فایلهای زیرپوشهها) را مرور کن و دستورهای قدیمی یا متناقض را حذف کن.
فایل خیلی طولانی شده
مستندات توصیه میکند هر CLAUDE.md کمتر از ۲۰۰ خط باشد؛ فایلهای طولانیتر زمینهی بیشتری مصرف میکنند و میزان رعایت را پایین میآورند. دستورهایی را که فقط به بخشی از کد مربوطاند به قوانین جداگانه در پوشهی .claude/rules/ منتقل کن.
/init فایل من را عوض نکرد
این رفتار عادی است. وقتی CLAUDE.md از قبل وجود دارد، /init آن را بازنویسی نمیکند و فقط پیشنهاد بهبود میدهد.
نکات کاربردی
هیچوقت رمز یا کلید API در CLAUDE.md ننویس. این فایل از طریق git با تیم به اشتراک گذاشته میشود، پس هر چیزی در آن باشد به دست همه میرسد.
قواعد تیمی و شخصی را جدا کن. ترجیحات شخصیات برای همین پروژه را در CLAUDE.local.md در ریشهی پروژه بنویس و آن را به .gitignore اضافه کن تا commit نشود.
حافظهی سراسری. ترجیحاتی که در همهی پروژههایت به کار میآیند جایشان در ~/.claude/CLAUDE.md است؛ این فایل فقط برای خودت و در همهی پروژهها بارگذاری میشود.
import فایلهای دیگر. با نوشتن @path/to/file داخل CLAUDE.md میتوانی فایلهای دیگری مثل README را وارد کنی. این importها تا چهار لایهی تودرتو پشتیبانی میشوند، اما حجم زمینه را کم نمیکنند؛ فایلهای importشده همراه CLAUDE.md بارگذاری میشوند.
از عنوان و فهرست استفاده کن. دستورهای مرتبط را زیر عنوانهای Markdown و به شکل فهرست بنویس؛ Claude آنها را راحتتر از پاراگرافهای فشرده دنبال میکند.
کارهای چندمرحلهای را جدا کن. طبق مستندات، دستورالعملهای چندمرحلهای یا مخصوص یک بخش از کد بهتر است به یک skill یا قانون مسیرمحور منتقل شوند. برای آشنایی با skillها، آموزش Skillهای Claude را ببین.
بعد از /compact نگران نباش. CLAUDE.md ریشهی پروژه بعد از فشردهسازی گفتوگو دوباره از روی دیسک خوانده میشود.
پرسشهای متداول
CLAUDE.md دقیقاً کجا باید باشد؟
برای قواعد مشترک پروژه، در ./CLAUDE.md یا ./.claude/CLAUDE.md. Claude Code فایلهای CLAUDE.md پوشهی جاری و پوشههای بالاتر را هنگام شروع بارگذاری میکند و فایلهای زیرپوشهها را وقتی بارگذاری میکند که با فایلهای آن زیرپوشه کار کند.
آیا Claude همیشه از دستورهای CLAUDE.md پیروی میکند؟
نه بهطور تضمینی. Claude این فایل را میخواند و سعی میکند رعایتش کند، اما برای کارهایی که باید بدون استثنا انجام یا ممنوع شوند، باید از hookها یا تنظیمات permission استفاده کنی.
فرق CLAUDE.md با حافظهی خودکار (auto memory) چیست؟
CLAUDE.md را خودت مینویسی و برای دستورها و قوانین است. auto memory یادداشتهایی است که Claude خودش بر اساس اصلاحها و ترجیحات تو ذخیره میکند. هر دو در شروع هر جلسه بارگذاری میشوند.
چطور بدون ویرایشگر قانون اضافه کنم؟
داخل جلسه از Claude بخواه: «این را به CLAUDE.md اضافه کن». یا با /memory فایل را در ویرایشگر باز کن.
جمعبندی
با یک دستور /init، Claude Code یک CLAUDE.md اولیه از روی کدهای پروژهات میسازد. تو فقط کافی است خروجی را بخوانی، اشتباهها را درست کنی و چند قانون دقیق و قابل بررسی، مثل اجرای تست پیش از commit و دو فاصله برای فاصلهٔ اول خط، به آن اضافه کنی. فایل را commit کن تا تیم هم از آن استفاده کند، و از جلسهی بعد Claude قواعد پروژه را از قبل میداند. فایل را کوتاه، منظم و بدون اطلاعات محرمانه نگه دار و هر وقت دیدی Claude اشتباهی را تکرار میکند، یک قانون تازه به آن اضافه کن.
منابع



